Mensen die vastlopen en teleurgesteld raken in hun omgeving zijn er ongetwijfeld. Dat iemand in die situatie accepteert dat hij/zij van een uitkering afhankelijk is en uiteindelijk passief wordt in de zoektocht naar een baan met eigen inkomsten is daarmee een verklaarbaar gegeven. Hierbij laat ik de invloed van de omgeving en de voorbeeldfunctie daarvan nog buiten beschouwing.
Met andere woorden: een mens wordt zoals die is en dit is zeker geen vooropgezette keuze van een individu. De kunst in ons werk is om mensen die zich in deze situatie kansloos voelen weer perspectief te bieden, waarmee er langzaam vertrouwen en overtuiging ontstaat in een toekomst met een betaalde baan.
In de interactie tussen onze deelnemers, werkgevers en onszelf gaan wij uit van de uitgangspunten van het Mediërend Leren zoals geformuleerd door Feuerstein.
Dit is de basis van waaruit wij de ontwikkeling van de deelnemers begeleiden.
Uitgangspunt hierbij is dat wij de deelnemer helpen om zijn ervaringen te ordenen en te interpreteren.
Hierbij willen wij de prikkels voor een nieuwe leerervaring bewust en doelgericht aanbieden.
Wij gaan uit van de naastliggende haalbare stap in het leerproces, die kans op een succesvolle ervaring biedt.
Vervolgens worden deze leerervaringen verbonden met gebruiksmogelijkheden in andere situaties waardoor het geleerde een bredere betekenis krijgt.
Door zo te werk te gaan ervaren wij dat deelnemers groeien in hun (denk)vaardigheden, zelfstandigheid en zelfvertrouwen en daarmee nog beter kunnen deelnemen aan de maatschappij.